پرسش از نازنین افشین جم: آیا حمله نظامی به ایران در حیطه حقوق بشر می‌گنجد؟

نازنین افشین جم، متولد ۱۳۵۸ تهران و فارغ‌التحصیل رشته روابط بین‌الملل و علوم سیاسی از دانشگاه بریتیش کلمبیای کانادا است. وی در سال ۲۰۰۳ دختر شایسته کانادا شد و همان سال مقام دوم در رقابت دختر شایسته جهان را به دست آورد. نازنین فعال حقوق بشر نیز هست و در موارد مختلفی کنش‌های گوناگونی در مورد حقوق بشر در ایران داشته است. او بنیادی برای مبارزه با اعدام کودکان راه‌اندازی کرده و مدیریت می‌کند. در TED راجع به حقوق بشر در ایران سخنرانی می‌کند و با دالای لاما در حمایت از جنبش سبز عکس می‌گیرد.

روز یکشنبه هفته گذشته، یعنی ۲۱ اسفند ۹۰، وزیر دفاع کانادا اعلام کرد که آماده‌گی هر گونه حمله نظامی به ایران را دارد. این خبر مانند سایر خبرهایی از این دست باعث آزردگی خاطر ایرانیان شد و فعالین حقوق بشر و کنش‌گران اجتماعی ایرانی را به بیشتر به فکر فرو برد. از این اتفاق نزدیک به یک هفته می‌گذرد، ولی هنوز اعتراضی از طرف خانم افشین جم نسبت به این اعلام موضع دولت کانادا شنیده نشده است. این پرسش پیش می‌آید که چرا؟ چرا خانم افشین جم که این‌قدر دغدغه حقوق‌بشر در زادگاه و سرزمین مادری‌اش را دارد، واکنشی نسبت به این موضوع نشان نداده است.

این در حالی است که می‌بینیم بعضی ایرانی‌تبارهای ساکن کانادا نسبت به این موضوع واکنش صریح و شفاف نشان داده‌اند. برای مثال خبری که دو روز منتشر شد، نامه‌ای از آقای رضا مریدی نماینده ایرانی‌تبار پارلمان ایالت اونتاریو بود.

قسمتی از صحبت‌های نازنین افشین جم در سخنرانی با عنوان «صدای بی‌صداها»:
من می‌خواهم شما را تشویق کنم که صدای افراد بی‌صدا باشید… من می‌خواهم وقتی شما بی عدالتی‌ای می‌بینید برخیزید… ما مسوول هستیم. مسوول کسانی که صدایی ندارند… کسانی که مورد خشونت واقع می‌شوند (حتی در مدرسه یا کوچه)

Advertisements

یک دیدگاه برای ”پرسش از نازنین افشین جم: آیا حمله نظامی به ایران در حیطه حقوق بشر می‌گنجد؟

  1. مسلما میگنجد. شما سوریه را در نظر بگیرید.چقدر دیگر این رژیم باید ادم بکشد تا دنیا جلوی حکومت را بگیرد.هان.بگو چقدر باید هنوز از بی دفاعان کشته بشوند. در یکجنگ مرگ یکبار و شیون یکبار است. بجای انکه وجدانهای بیدار یک مملکت را یکی یکی بکشند، تجاوز کنند، زندان کنند ، شکنجه کنند. خون ملت را بمکنند ثروتشان را تاراج کنند بخاک سیاه بنشانندش. بگذار یک بار برای همیشه دستکم انتقام انها گرفته شود.مردم همراضی هستند. شما که در ایران نیستید که ببینید روز و شب مردم خواستار انند که به این جنایتکاران حمله شود . امید است که اگر حمله کنند تا اخر بروند و کل نظام را سرنگون کنند بهر قیمتی که هست.

    • دفاع از حقوق بشر تنها دفاع از حقوق بشر است. چه در جنگ، چه در زندان،‌ چه در اعدام. هیچ‌گاه عاقبت هیچ جنگی نیک‌بختی مردم آن سرزمین نبوده است. جنگ به دنبال خود فقر، فلاکت و بدبختی می‌آورد. جنگ به دنبال خود بسته‌شدن فضای سیاسی و اجتماعی را می‌آورد. به حاکمان قدرت می‌دهد به بهانه جنگ هر محدودیت و فشار را به مردمان سرزمین خود وارد کنند. الان بیش از ۲۰ سال از پایان جنگ تحمیل شده از سوی عراق می‌گذرد، اما هنوز که هنوز است جامعه ما در گیر عواقب آن است.
      من تعجب می‌کنم که شما اثرات حمله نظامی کشورهای خارجی را نمی‌بینید! همین یک هفته پیش یک سرباز آمریکایی ۱۶ روستایی افغان را بی‌دلیل و بی‌جهت به رگبار گلوله بست. وقتی پرسیدند چرا، پاسخ داد چون از سربازی کردن در اینجا خسته‌ام!
      این ساده‌انگاری است که اثرات فاجعه‌بار جنگ را ندیده بگیریم و ساده‌لوحانه فکر کنیم که بعد از چند وقت به آسایش و آزادی می‌رسیم.
      و نکته آخر این که افراد یک سرزمین خودشان می‌بایست برای به دست آوردن حقوق‌شان تلاش و مبارزه کنند. و گرنه به ساده‌گی با رفتن یک دیکتاتور دیکتاتور بعدی بر سرزمینی مسلط خواهد شد.
      مردم ایران هیچ‌گاه خواستار حمله نظامی به کشورشان نیستند. شما نظر شخصی خود را به سایرین تسری ندهید.

  2. ما همه میدانیم که بدختیهای عراق مستقیما زیر نظر ایران و سوریه و حزب الله لبنان انجام گرفته ومیگیرد.
    امریکائیها مرض نداشتند که کشوری را بدون خونریزی بگیرند و بعد با ترور و ادمکشی و بمب گزاری حکومت خودشان را به اینروز بیندازند.
    در باره اینکه خود مردم باید تکلیفشان را با حکومتهایشان تعیین کنند فقط یک شعار است. انموقع که شوروی بود نیروهای چپ و سازمانهای بصطلاح انقلابی توسط او مسلح میشدند و با جنگهای چریکی و کمکهای مستقیم بلوک شرق و همچنین در کشورهای دیگر بکمک مستقیم غرب و کودتهای نظامی بر سر قدر ت میامدند. در نتیجه این فقط یک توهم است که ملتی بتواند فقط بر تکیه بر نیروی خودش بتواند کاری انجام دهد. انزمان ها گذشت که مانند انقلاب روسیه بشود مبارزه را پیش برد. در دنیای وحشیانهٌ جهان اسلام حکومتها همانند سلفهایشان وحشیگری را به اوج میرسانند. انها مانند شاه نیستند که زود در مقابل ملت تصلیم شوند. اینها وحشی هستند. اینها را فقط با زور نظامی میشود کنار زد. ملت هیچوقت ممکن نیست بتواند غیر نظامی کاری از پیش ببرد. نگاه کنید به سوریه چطور حالا که مردم به مبارزه وارد شده اند چطور صلاخی میشوند. طوری که اکنون خواهان دخالت نظامی هستند.
    من بقدر کافی واقع بین هستم که ببینم که چطور این رژیم با تارو پود عنکبودی تمام زوایای اجتماعی را در نوردیده و توان مبارزه را از مردم گرقته. بلی ، مردم اینجا و انجا مبارزه میکنند ولی این مبارزه باعث کنار رفتن حکومت جهنمی اخوند ها نمیشود. انها باید از لحاظ نظامی تضعیف گردن تا تعادلی بین مردم و حکومت ظلم بوجود بیاید در انصورت است که مردم میتوانند بر ان پیروز شوند. برای نجات باید هزینه هم بدهند. شما یا خر را میخواهید یا خرما را. هم از بین دمکراسی و آزادی را میخواهید وهم میخواهید برای ان هزینه ندهید. این نمی شود. ان مثال سرباز امریکائی در مقابل کشتار عرب ومغول و تاتار و ترک و…. هیچ نیست. جنگ است و شوخی هم نیست. چه سرباز امریکائی بکش چه پاسدار یکی یکی ملت را به بالای دار ببرد. 600 تا بدار کشیده شده در یک سال کم نیست؟

    • اول از همه که بحث از مسیر اصلی منحرف شد. بحث اصلی پرسش از خانم افشین جم بود. اما صحبت شما را هم بی پاسخ نمی‌گذارم. درخواست از قدرت نظامی برتر از جمهوری اسلامی یک فرافکنی است. برای کسانی که نمی‌خواهند خود حقوق خود را استیفا کنند. می‌خواهند از یک زور بزرگ‌تر از زور موجود که بیاید و چاره کارشان باشد. اما غافلند. که زور همیشه زور است. تا وقتی که مردم با هم متحد نشوند نمی‌توانند به آن‌چه که خواست‌شان است برسند. آن ۶۰۰ نفری که می‌فرمایید حکومت به دار کشیده، حاصل اولین بمبی است که متجاوز خارجی بر سر ملت فرود آورد. و البته به اولین بمب ماجرا تمام نخواهد شد. هزارها کشته خواهند شد.

  3. UN: Syrian uprising death toll passes 8,000

    هنوز فکر میکنید ملت می تواند بتنهائی حکومت ظلم را سرنگون کند. هنوز هم ادامه دارد صبر کنید ببینید که چقدر دیگر از ملت بی سلاح کشته میشود.

    • مردم سوریه یک مبارزه بدون خشونت را برای یک سال پی گرفتند. مردم سوریه خیلی از مردم ایران جلو هستند. سوری‌ها تغییر را می‌خواهند. ایرانی‌ها هنوز به مرحله خواست ملی نرسیده‌اند. کشتن مردم توسط دیکتاتور سوریه هم ربطی به موضوع اصلی بحث ما پیدا نمی‌کند.

  4. در اخبار بود که دیروز در تیمور شرقی انتخابات بر گذار شد. ایا شما میدانید که اندونزیها یک سوم ملت تیمور را قتل عام کرد تا جامعه جهانی بطور نظامی وارد انکشور شد و انها را از دست جانوران اسلامی نجات داد؟
    صدای شما درامد انموقع؟

  5. مسئله بحث دخالت نظامی است که من نفهمیدم شما مخالف ان هستید و یا منظورتان اینست که در حال حاضر نباید باشد. از توضیحات دو اخری شما بر میاید که زمانی که ملتی توسط حکومتش سلاخی شد و هزاران کشته داد انوقت باید جامعه جهانی وارد شود؟
    این با کمنتهای قبلیتر شما در تضاد است.
    تیمر شرقی مثالی بود برای دخالت نظامی که جلوی کشتارهای حکومتی را بگیرند. در باره ایران شاید بهتر باشد قبل از سلاخی ملت توسط رژیم به ان حمله شود. شما نترسید در زمان حمله رژیم که را میخواهد بکشد؟ اکثر انهائی که در حال حاضر در مخالفت علنی با او هستند از خودشان بوده و یا هستند و یا در حکومت بوده و یا هستند.. ملت ایران که در حال حاضر در سکوت بسر میبرد و منتظر بلبشوئی در کشور هستند تا از فرصت استفاده کرده خود را مسلح کنند و بجنگ رژیم بروند.

    • اگر دید شخصی من را بخواهید، من به طور کل با مداخله نظامی کشورهای بیگانه مخالف هستم. گربه راه رضای خدا موش نمی‌گیره. و ملتی مستحق آزادی هست که خودش اون رو به دست بیاره بدین معنی که اگر برای به دست آوردن آزادی تلاشی صورت نپذیره، فرهنگ احترام به حقوق یکدیگر به‌وجود نخواهد آمد. مردم‌سالاری چیزی است که از درون جامعه به‌وجود می‌آید. امری وارداتی نیست.
      در مورد قسمت دوم صحبتتون، حمله این جوری نیست که در یک شبانه‌روز یا هفته یا ماه اتفاق بیافته. ماه‌ها درگیری خواهد بود. بمب‌گذاری، درگیری‌های پراکنده و همه این‌ها امنیت مردم رو از بین خواهد برد. این تازه، ملموس‌ترین اتفاق است. ناامنی، فقر، گرانی، سرکوب و غیره. برگردیم به صحبت شما، وقتی که جنگی صورت می‌پذیرد، اولین قربانی‌ها اپوزیسون هستند. بسته شدن فضا به راحتی امکان سربه‌نیست کردن آن‌ها را برای حکومت فراهم می‌کند.
      این که مردم بخواهند خود را مسلح کنند یا نه، صحبت دیگری است. اساسن این خواست مردم است که مهم است. حالا چه به اسلحه، چه بی‌اسلحه. آیا مردم تغییر را می‌خواهند؟ پرسش این است.

  6. فعلا مردم را با پول مفت نفت و هدر دادن ان ، ساکت نگه داشته اند. شاید بزودی شاهد اوجگیری مبارزات باشیم. موفق باشید.

    • فریبرز گرامی،
      دقیقن نکته همین‌جاست. این‌جا این خانم لازم است که نشان دهد دغدغه‌اش حقوق بشر است یا شهرت. در زمانی که همسر ایشون (وزیر دفاع کانادا) سخن از آماده‌گی برای حمله نظامی به ایران می‌گه. حالا باید دید این خانم واقعن دنبال حقوق بشر هستند یا فقط از حقوق‌ بشر برای نمایش خودشون استفاده می‌کنند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s